Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

22/06/2006

Au revoir, Nantes

Ik ben net terug van 3 daagjes Frankrijk, maar het was alles behalve een plezierreisje.

Pas nu besef ik dat er 2 soorten werkreizen zijn: degene waarbij je door de (toekomstige) klant in de watten wordt gelegd, zodat deze gunstige voorwaarden kan bekomen, en degene waarbij de instaat voor het goede humeur.

Mij viel de tweede soort te beurt: het CHU Nantes (afdeling Radiologie) was recentelijk overgestapt naar onze nieuwe software, en had een hele waslijst vragen, opmerkingen en verlangens.

Maar laat ons beginnen bij het begin.

Rond kwart voor vier sprong ik in de wagen om naar Brucargo te rijden.
Agfa prefereert immers om wagens niet op de luchthaven te laten staan, maar om ze onder te bregen in het Car Hotel.
Mij niet gelaten; de klant betaalt.
Na de nodige formaliteiten vervuld te hebben, voerde een shuttle-busje me naar de luchthaven. 

Onze nationale luchthaven biedt buiten het vakantieseizoen een lege(re) indruk, zeker rond half vijf 's morgens.
Ik had gerekend volgens vakantieplanning: vertrek om half zeven, dus inchecken om half vijf.
Niet dus: de balie van Air France opende pas om half zes zijn deuren.
Na een vluchtige paspoort -en bagagecontrole mocht ik me in de stoeltjes aan de gate vleien, om me weer op m'n lectuur te storten.

Rond kwart na zes mochten we richting vliegtuig vertrekken, zowat het kleinste (commerciële) toestel dat ik ooit gezien heb: slechts 28 zitplaatsen.
Na iets meer dan een uurtje vliegen landden we in Bordeaux, om er na een pauze en verplichte overstap van een kwartier, met een ander, maar identiek, toestel naar nantes te vliegen.

We arriveerden mooi op tijd, en vanuit de luchthaven verwittigde ik m'n collega die de avond ervoor al was gearriveerd.
Een taxi bracht me naar het hotel, dat ik na enige incheck-problemen verliet, om richting ziekenhuis te vertrekken.

Op een nuchtere maag begon omstreeks half tien de eigenlijke werkdag, die, slechts onderbroken door een korte lunch in een lokale bar, tot ongeveer negen uur zou duren.
Na een korte opfrisbeurt in het hotel verkenden we de stad, om er op een terrasje ons avondmaal te nuttigen.

De tweede dag verliep in een simultaan scenario: een hele dag opmerkingen van de klant onderzoeken, en nieuwe functionaliteiten valideren.

Aangezien we ondertussen al met z'n drieën waren, en er ook nog een Vlaamse informatica bij was, besloten we om uit eten te gaan.
In de binnenstad was het een drukte van jewelste: een muziekfestival om het einde van de examenperiode in te luiden zette de boel op stelten.
Na een heerlijk Italiaans avondmaal was het tijd om te gaan pakken: de volgende dag moest ik immers terugkeren naar huis.

De laatste dag was wat meer relax, en rond half vier begaf ik me via de taxi naar de plaatselijke luchthaven, waar ik weer de verkeerde rekensom maakte: een uurtje te vroeg was ik ter plaatse.
In Frankrijk zijn de regels immers nog ruimer: het vliegtuig vertrok om twintig na vijf, en inchecken kon pas om tien na vijf.

Een heel snelle tussenstop in Clermont-Ferrand (doorvoertijd +/- 1 minuut), bracht me aan boord van het toestel naar Zaventem, dat met slechts een kwartiertje vertraging landde.

Slimmer dan in de heenreis, had ik m'n koffer ditmaal laten merken als handbagage, zodat ik niet aan de band moest staan wachten.
Wel op mij te wachten stond Godelieve, die speciaal voor mij naar de luchthaven was afgezakt.

Conclusie: zowel persoonlijk als werk-geralteerd was het een boeiende trip, waarop ik heel wat bijgeleerd heb, maar toch ben ik blij terug thuis te zijn.

22:20 Gepost in Verbouwingen | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.