Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

16/06/2007

Kaarten & co

Enkele dagen geleden moest ik nog eens bij de apotheker binnenspringen, wat ook alweer een eeuwigheid geleden was.

Enkele familieleden hadden me er al op attent gemaakt dat de korting-rage ook al de apothekers had bereikt, en om die reden spaarden we braaf onze kasticketjes, zodat we tegen het jaareinde onze korting konden innen.

Deze apotheker was iets innoverender: in plaats van zijn klanten duffe kasticketjes laten bij te houden, rijkt hij volledig gratis een chipkaart uit. Magneetstrook (met alle mogelijke informatie qua persoonlijke gegevens en aankoopgedrag), openingsuren, ... de hele reutemeteut.

Nu, wij Belgen zijn steeds op zoek naar een korting. Dat we dan nog grandioos bedrogen worden, kan ons niet schelen, zolang we maar het gevoel hebben dat we door naarstig bonnetjes te knippen, scheuren en plakken enig voordeel kunnen verwerven.
Om die reden wou ik de kaart dan ook een plaatsje geven in mijn portefeuille.

Oeps... geen plaats meer!
Naast de bankkaarten (debet -en creditkaarten), de SIS-kaart, de identiteitskaart en de verzekeringskaart (allen quasi verplicht), zijn er nog o.a.: Happy Days, Makro, Proxi Club, Gamma, Carré, Rio, en de tankkaart.

In een ver verleden (3/4 jaar geleden dus) kregen we ooit een les over normalisatie van databanken. De belangrijkste les? Het ontdubbelen van redundante informatie. In mensentaal: gegevens die op meerdere plaatsen voorkomen, in een aparte tabel invoeren, vanwaar de andere tabellen die informatie kunnen opvragen.

Ondanks de stortvloed aan kaarten lijkt het nog mee te vallen: door simpel prioriteiten te leggen kan je het aantal kaarten dat je dagelijks meedraagt beperken. De eventuele kortingen die je daardoor dan misloopt moet je er wel bijnemen.
Wat ergerlijk is: wanneer je verhuist schrijf je alle mogelijke bedrijven en instanties aan. Je bent echter weken bezig met het aanschreven van al deze bedrijven, en vaak vergeet je dan nog eens de helft.

Misschien moeten we één globale kortingskaart genereren. Voor al uw aankopen. Minder plaats in de portefeuille, minder administratieve rompslomp, minder privacy?
Ach, die voorvechters zullen inderdaad op hun achterste poten staan. Maar wat zo het verschil zijn? Het famueze bonnetjes-systeem van Colruyt is er nu al op afgestemd om het gedrag van klanten te kunnen voorspellen. Elk bonnetjes heeft een minieme afwijking in de barcode, waardoor ze mooi kunnen achterhalen welke klant welk bonnetje gebruikt heeft en op welk tijdstip.

Daarom wil ik gerust wat toevoegingen doen. Laat een, desnoods centraal door de overheid beheerde, instelling de klantgegevens behandelen en bewaren. Bij elke aankoop, of dat nu Colruyt, Delhaize, Gamma, Cash & Fresh, de schoenmaker of de frisdrank-automaat is, kan je diezelfde kaart gebruiken, en puntjes opsparen.
Natuurlijk onder de voorwaarden dat de gegevens van het ene bedrijf niet zichtbaar zijn voor het andere.

Wie weet kunnen we er zelfs een krediet-systeem aan koppelen? Vele particuliere bedrijven, en dan spreken we niet over banken, rijken al zulke kredietkaarten uit.

Stel je voor: dan kan de vrouw eindelijk gaan winkelen met slechts één kaart op zak, en alle handen en armen vrij om deze vol te hangen met boodschappentasjes... :-)

10:25 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.