Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

18/07/2007

Kijk eens in de spiegel(-reflex)

Na maanden wikken en wegen, besluiteloos schommelen tussen verschillende modellen, en raad vragen aan tal van vrienden en collega's is het er eindelijk van gekomen: de familie Pilaeten neemt voortaan hun foto's met een digitale spiegelreflex camera.

Ik hoor het je al denken: waarom in 's hemelsnaam?
Tal van redenen!

Het digitale fototijdperk begon in 2000, met de Agfa E80. Een simpel dingetje zonder LCD-schermpje of geheugenkaart.

Twee jaar later (2002) gaf dit toestel de geest, en werd het vervangen door een Canon IXUS 50. 5 Megapixel, LCD, CF-kaartje. Een stevig, robuust toestel, dat zowat alles meemaakte wat een toestel kan meemaken: fuiven, festivals, reportages, een bouwwerf ...
Spijtig genoeg begon het in zijn nadagen (eind 2006 - begin 2007) kuren te verkopen: geheugenkaartjes die plots geformateerd werden, toestel dat niet aan of uit gezet kan worden, enzovoort.

Toen al vroegen we ons af wat onze volgende aankoop zou zijn. Bleven we bij de vertrouwde compacte camera, of kozen we voor de spiegelreflex?
Rekening houdend met het budget kozen we voor de compact.
We hoopten dat tal van minpuntjes op de 5 jaar die er inmiddels vertreken waren sinds onze vorige aankoop opgelost zouden zijn: slechte belichting, moeilijk scherp te stellen, onmogelijk mooie foto's in het donker te maken, ...

We kenden de familie, dus kozen we voor de Canon IXUS 60. Voorwaar een fijn toestel, (nog) wat compacter dan zijn voorganger, uitgerust met SD-kaartjes.
Hij werd dadelijk uitgeprobeerd gedurende ons huwelijk, en dat leverde mooie beelden op, voor een compactcamera wel te verstaan.
Ook op huwelijksreis namen we onze digitale metgezel mee. En net daar begon het te kriebelen: we slaagden er maar niet in een mooie foto te maken na het invallen van de duisternis. Ook de overige foto's overdag leken 'vlak': het leek wel of er op het hele panorama werd scherpgesteld, waardoor elke foto welliswaar van degelijke kwaliteit was, maar het centrale object niet scherp genoeg was.

De knoop werd vorige week doorgehakt: er zou een spigelreflex worden.
De keuze viel op een Nikon D80: een semi-professioneel toestel, met lovende kritieken.
Snel besteld bij Studio 73, aan een voordelig prijsje.

Maandag was hij er dan: fonkelnieuw blinkend in zijn doosje, inclusief UV-filter, zonnekap, en (tromgeroffel) een Nikkor 18-200 objectief en een rugzak om alles in op te bergen.

Spijtig genoeg heb ik nog niet genoeg tijd gehad om er al veel mee te kunnen spelen, maar de eerste foto's volgen zo spoedig mogelijk!

09:25 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.