Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

26/08/2007

Triathlon Viersel

Vorig jaar, op 27 augustus, deed ik mee aan mijn eerste 'echte' triathlon, waarbij ik alle onderdelen (zwemmen, fietsen en lopen) zelf afwerkte.

Na deze aangename kennismaking stond mijn besluit al snel vast: ik zou ook dit jaar weer meedoen.

Vorig jaar was de zwemproef ontegensprekelijk mijn zwakste nummer. Ik had me dan ook voorgenomen me daar wat in te verdiepen.
Spijtig genoeg was dat er niet van gekomen, een duikcursus op onze huwelijksreis niet meegerekend.

Tel daar nog bij dat ik in principe geen zware inspanningne zou mogen leveren na de dodentocht van 2 weken geleden, wat al snel doet besluiten dat de verwachtingen laag waren. Heel laag.

Vorig jaar legde ik de 750m zwemmen af in 19:26 (gem. 2,32km/u), de 21km fietsen in 41:09 (gem. 30,62km/u) en de 5km lopen in 20:18 (gem. 14,78km/u).

Er waren echter wat verschilpunten met vorig jaar.

  • Vorig jaar waren er voor de (recreatieve) 1/8ste iets van een 120 deelnemers. Door het gigantische succes van de 1/4 moest men inschrijvingen weigeren, en schreven deze professionelere triathleten zich en masse in voor de 1/ste. Een sterker deelnemersveld dus.
  • De zwemproef werd ingekort tot officieel 600m, officieus 650m.
  • Mijn ouwe getrouwe koersfiets heeft onderhand de geest gegeven. Ik mocht gelukkigerlijk een fiets van Kevin lenen, maar je bent altijd iets behoedzamer wanneer je niet met je eigen materiaal op weg bent.
  • De recuperatie van de dondetocht is verre van volledig: de minste inspanning is voldoende om me te doen zweten als een rund, en bovendien worden de pezen achteraan de knie stijf en stram na de minste inspanning.

Maar we hadden ons ingeschreven, dus moesten we meedoen, nietwaar?

Onder het waakzame oog van Amber, Anke en Nick doken we het (koude) water in, net op tijd voor de start.
250 Zwemmers (m/v) in vergelijking met 120 het jaar daarvoor: het maakt hele wat verschil uit: gedrum, worstelende armen en menen, wetsuits die worden opgeritst, mensen die nog niet in het water zitten wanneer het startschot klinkt, ...

De zwemproef verliep allesbehalve vlot: door een gebrek aan training en het koude water was crawl volledig onmogelijk: na 4,5 slagen was ik volledig butien adem.
Schoolslag dan maar.
Ik werd voorbijgestoken door zowat alles en iedereen, maar kon me handhaven vlak voor de laatste 10 tot 20 zwemmers.
Dolgelukkig dat deze martelgang voorbij was, bereikte ik na 16:10 de wisselzone.

Snel trok ik mijn wetsuit uit, en won wat tijd doordat ik er al een geleend (dank je Steven) triathlonpakje onderaan had.
Nummertje omzomen, koersschoentjes aan, helmpje op, en klaar was Kees Michaël.

Net als vorig jaar was het parcours volledig verkeersvrij, en baande het zich eerst een weg langs de Nete, om dan via mooie fietsbanen door het platteland te kronkelen naar de finish. Slechts één heuveltje en weinig wind: quasi ideale omstandigheden dus.

Ik vond al snel het goede ritme, zonder echt op mijn adem te trappen, en bleef de pedalen flink geselen.
na 54:43 kwam ik voor de laatste maal in de wisselzone, wat erop neerkomt dat ik de fietsproef aflegde in 38:33.

Bij het aantrekken van de loopschoenen voelde ik al dat er iets mis was, maar bij de eerste stap op het beton was het goed fout: ik voelde een beetje breken, onmiddelijk gevulgd door een drukkende pijn in de rechtervoet.
Ik wou echter niet opgeven (het was immers maar 5 kilometer), verbeet de pijn, en trachtte mijn tempo hoog en stabiel te houden.
In tegenstelling tot het zwemmen en fietsen haalde ik hier weldegelijk mensen in, wat goed was voor het moreel.
Na het keerpunt (2,5km) was het blik op oneindig, en versnellen waar mogelijk.

Op 100m voor de finish stonden Amber, Nick en Anke me toe te roepen, dat Kevin slechts enkele tientallen meters voor mij liep.
Ik haalde er nog een spurtje uit, maar schoot enkele secondjes te kort.

Uiteindelijk deed ik in totaal 1u14m14s over de wedstrijd, wat betekent dat ik de 5km liep in 19:31.

Kevin was slechts één plaats en 9 seconden voor mij. Hij finishte op plaats 101, ik op plaats 102.

Wanneer we de tijden van de 2 deelnames vergelijken, merken we het volgende:

  • Zwemmen: vorig jaar: 750m in 19:26. Gemiddeld 2,32 km/u.
    Zwemmen: dit jaar: 600m in 16:10. Gemiddeld 2,23 km/u.
    Mijn zwemmen is dus achteruit gegaan. Dat kan heel goed zijn: ik heb het laatste jaar amper gezwommen, en de proef voelde ook helemaal niet goed aan.
    Actiepunt: regelmatiger gaan zwemmen, bij voorkeur training op de combinatie snelheid/uithouding.
  • Fietsen: vorig jaar: 21km in 41:09. Gemiddeld 30,62 km/u.
    Fietsen: dit jaar: 21km in 38:33. Gemiddeld 32,68 km/u.
    Dit zou best wel eens kunnen kloppen: niet alleen leek mijn tempo hoger te liggen, ook de tijd die ik vorig jaar verloor bij het wisselen tussen zwemmen en lopen bleef dit jaar beperkt.
  • Lopen: vorig jaar: 5km in 20:18. Gemiddeld 14,78 km/u.
    Lopen: dit jaar: 5km in 19:31. Gemiddeld 15,37 km/u.
    Hier verbaas ik mezelf: ondnaks mijn minder conditie, de vermoeidheid van de dodentocht en de pijn aan mijn voet zet ik een goede loopprestatie neer.

Conclusie: met een betere training op het zwemmen, en een betere algemene conditie moet ik in staat zijn nog minstens 2 minuten van mijn eindtijd te doen. Op mijn fietsen valt niet meer te rapen: daar heb ik simpelweg niet de tijd voor om te gaan trainen. Het lopen tenslotte: volgend jaar moet ik in staat zijn om minstens even goed te doen.

Dit doet het beste verhopen voor volgend jaar: ze zien me daar zeker nog terug, in Viersel!

23:10 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.