Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

21/09/2007

Internetpollutie

Principieel ben ik tegen een overdaad aan regels en reglementen. Laat de mensen vrij, en in normale omstandigheden loopt alles vlotjes.
Spijtig genoeg is de menselijke geest nogal hardleers en lui van aard.

Dit vormt een van de belangrijkste redenen van een nieuw fenomeen: internetpollutie.

Het internet is een geweldig medium. Ben je op zoek naar een Noord-Indische fakir? De exacte lengte van de langste snorharen ter wereld? Je vindt het vast en zeker op het internet.

Iedere hond met een pet op kan zaken op het internet plaatsen, en gevonden worden.
Spijtig genoeg is er ook een keerzijde aan deze medaille.

Verouderde informatie

Sinds zijn geboorte in 1969 kent het internet een exponentiële groei, die gepaard gaat met de informatisering van de huisgezinnen. Steeds meer mensen hebben toegang tot een computer met (breedband-) internettoegang, wat hen in staat stelt snel informatie te publiceren en op te zoeken. Velen zien in het internet een ideaal forum voor hun mening, voor informatie en reclame.

Spijtig genoeg is er echter geen houdsbaarheiddatum voorzien op het internet. Eens er informatie op verschenen is, blijft er altijd wel een spoor van achter. Misschien heb je ooit wel zelf eens een pagina online geplaatst met wat gegevens over jezelf, of over een hobby. En hoelang is het geleden dat je die pagina nog hebt aangepast? Precies!

Foute informatie

Aangezien er geen regulerende organisatie is, kan iedereen om het even welke informatie publiceren. Heb jij zin om te verkondigen dat de mens pas in 1989 op de maan landde? Of helemaal niet? Geen probleem. En er zullen steeds mensen zijn die op jouw pagina terecht komen, en niet eens verder meer zoeken.

Online ecyclopedieën zoals Wikipedia hebben deze harde les ook al moeten leren, door vallen en opstaan. Zelfregulerende mechanismen zijn een contradictio in terminis: wie controleert de controleurs?
Dan houden we nog geen rekening met ondernemingen die bewust valse informatie over hun, hun producten of hun concurrenten lekken om enig strategisch of commercieel voordeel te winnen.

Hoe hoger het percentage geïnformatiseerde gezinnen wordt, hoe meer het het bibliotheekbezoek terugloopt, en hoe zwaarder de taak van deur-tot-deur encyclopedieverkopers wordt. Het woord is 'Google', en diens woord is wet!

Criminele activiteiten

Niet alleen verouderde en/of foute informatie vormen een probleem: ook criminele organisaties hebben de kracht van de informatiesnelweg ontdekt.
Waarom zou je lijf en leden riskeren om drugs en wapens te smakkelen, als je evenveel geld kan verdienen met, door middel van een virus, de bestanden van een argeloze gebruiker dreigen te verwijderen?
En het mooiste van al: de gebruikers zal slechts zelden naar de authoriteiten stappen, vermits ook hij (licht) criminele feiten gepleegd heeft: een mp3'tje downloaden, wat illegale software spelen, op zoek gaan naar porno, ...

Het hoeft daarom nog niet allemaal zo hoogdravend te zijn. Iedereen heeft al wel eens een mailtje gehad met een geweldige aanbieding: gewoon even naam, woonplaats, e-mail en GSM invullen, en je maakt kans op de nieuwste IPod of flatscreen TV. Traditioneel worden deze gegevens opgeslagen in beschermde databanken. Maar iedere bescherming kan gebroken worden, en soms zijn de organiserende bedrijven niet zo zuiver op de graat, en verkopen ze jouw persoonlijke gegevens aan de hoogste bieder.

Hoe verder de IT-innovaties gaan, hoe groter het gevaar. De nieuwsberichten over virussen, wormen, backdoors, trojan horses, rootkits, phishing, spam e.d. swingen de pan uit.

Overdaad aan flash

Oude informatie, uit de begindagen van het internet, werd vormgegeven in simpele HTML. In de loop der jaren werden er allerlei geinigheden aan toegevoegd: opmaak, afbeeldingen, dynamische content, ...

Ook al ergereren we ons soms aan de schimmige opmaak van de site van de buurtwinkel, snel gemaakt in Dreamweaver of Frontpage, de informatie die ze verspreidt is voor iedereen leesbaar, en snel ter beschikking, net door de eenvoud ervan.

Met de loop der jaren is de focus verschoven van de informatie op zich, naar de presentatie ervan.
Moest je nu surfen met de modems van enkele jaren terug, dan moest je gedult oefenen. Veel geduld.

Tegenwoordig is het al flash wat de klok slaat. Loading, loading, loading...
De verpakking oogt mooieren, maar de inhoud blijft (in het beste geval) hetzelfde.

Geen eenheid, geen afspraken. Iedere site is een ontdekkingstocht in internet-navigatie.

Conclusie 

De term voor deze problemen is simpel: internetpollutie.
Ons internet is vervuild, en aangezien het internet van iedereen is, kan niemand ertegen optreden.
Of toch?

In principe moet elke domeinnaam geregistreerd worden, moet van elke computer die verbinding maakt met het WWW het IP-adres worden bijgehouden, waaardoor de persoon achter de computer geïdentificeerd zou moeten kunnen worden.

Tot op zeker hoogte slagen we daar in: in de Westerse wereld vindt er minder en minder cybercriminaliteit plaats.
Het zijn net de uithoeken van de wereld waar zaken gebeuren die het daglicht niet mogen zien. China en rusland voorop: een zwakke, ouderwetse overheid, in combinatie met een alsmaar armer wordende bevolking zien in dit nieuwe fenomeen een uitweg naar een betere toekomst.
Wat kan het een 14-jarige Wit-Rus schelen dat Nonkel Isidoor namaak Viagra slikt, die hij via jou besteld heeft?
Enkele van die bestellingen per maand zijn voldoende om in relatieve luxe te leven.

De enige oplissing is regularisering: een internetpolitie zeg maar.
Optreden over de grenzen heen.
Daarvoor is durf, en vooral, samenwerking nodig.

Maar ik vrees dat de werled er nog niet klaar voor is, en het eerst nog verder moest escaleren.

Een beter internet is nog niet voor morgen...

10:15 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.