Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

24/10/2007

Consumptie-bubble

Enkele jaren terug (rond de eeuwwisseling) barstte de dotcom-bubble.
Jarenlang geloofden zowel investeerders als gewone huisgezinnen dat er niets mis kon gaan met de informatisering, en de trend van uitgebreid investering in informatietechnologie.

Spijtig genoeg komt aan alle sprookjes een eind, ook aan dat van de dotcom-bubble.

We zijn enkele jaren verder, en de lessen die we toen hadden moeten leren lijken al lang vergeten.

Maar het probleem stelt zich ook op een ander, meer algemeen terrein.
Veel van onze overgrootouders en grootouders maakten de tweede wereldoorlog bewust mee, en kunnen (als ze geluk hadden) nog navertellen over de schaarste in primaire levensmiddelen.

Deze generatie, en de generatie die hetzelfde meemaakte tijdens de eerste wereldoorlog, besloot zich in te dekken tegen een volgende wereldoorlog, en zoveel mogelijk zekerheid in te bouwen door te sparen.

Alleen noodzakelijke zaken werden aangekocht, de rest werd maandelijks naar de bank afgedragen, of naar het 'spaarkaske' in het café op de hoek.

Het is deze generatie die, naast de rijke industriëlen, het merendeel van het kapitaal op spaarboekjes in België in zijn bezit heeft.

De generaties geboren tijdens en na de tweede werldoorlog hebben een hele levensopvatting.
Rebellerend tegen hun ouders en diens denkbeelden, en geïntoxiceerd door mei '68, geloven zij in een vrije wereld, waarin iedereen moet en mag doen waar hij/zij zin in heeft.

Sparen hoort daar misschien ook nog bij, maar in sterk verminderde mate.

De voorbije twintig jaar stond er een nieuwe generatie op, die we voor het gemak de consumptiegeneratie gaan noemen. Hun kenmerk: instant-bevrediging tegen om het even welke prijs.

Terend op de kapitalen gespaard door de generaties voor hun wentelen ze zich in welvaart.
De economie staat maar wat graag klaar om hen daarbij te helpen, met kredietlijnen, betaalkaarten en afbetalingsplannen.

Steeds maar weer hoor je onze politici van de toren blazen dat de economie extra moet aangezwengeld worden. Maar ten koste van wie? En hoelang nog?

Eenmaal de spaargelden uit het verleden van de werknemers teruggestroomd zijn naar de kapitalisten/industriëlen, zal er weinig ruimte overblijven voor de luxe die vandaag de dag zo begeerd wordt.
Waar we de voorbije vijftig jaar een betere verdeling van het kapitaal zagen, zal nu het omgekeerde bewaarheid worden: de gespaarde kapitalen zullen terugstromen naar de investeerders van nu: oliesjeiks en maffiose Russische zakenlui, die het geld blijven spenderen in hun beperkte kring, zonder terugvloeiing naar de gewone man.

Vroeg of laat zal de economie hieraan bezwijken. De ondernemingen zullen floreren bij gratie van een kransje rijken, terwijl de middenklasse alsmaar meer moet opofferen, en uiteindelijk verloren zal gaan in een grijze massa.

11:53 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.