Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

20/02/2008

(Sport-)Medische testen

Jarenlang heb ik aan sport gedaan, soms in extreme vorm, zonder enige vorm van medische begeleiding. Vaak was het resultaat naderhand dan ook navenant.
Na de problemen vorig jaar na de Dodentocht en de beslissing om dit jaar terug deel te nemen, was de keuze snel gemaakt: op aanraden van Kevin maakte ik begin januari een afspraak voor sportmedische testen in sportcentrum Nottebohm in Brecht.

Gisteren was de dag dan eindelijk aangebroken. Nu, compleet onvoorbereid was ik niet. Sinds 1 januari stond ik al op dieet, en op 7 januari volgde ik een relatief intens loopprogramma.

Tijdens het inleidende gesprek kwamen al een aantal opmerkelijke zaken aan bod:

  • Een fulltime job, met daarboven werk als zelfstandige, en een doorgedreven trainingsschema is heel zwaar om te volgen.
  • Op je 18e 3 marathons lopen op een jaar is roofbouw plegen op je lichaam.
  • Een dodentocht lopen is, zelfs onder begeleiding, altijd een extreme belasting voor je lichaam.
  • Voor lang niet gelopen te hebben, heb ik een relatief lage hartslag in rust: 52.
  • Mijn spiervezels bestaan voor 80% uit trage spieren, wat resulteert in minder lenigheid en tragere reflexen.
  • Er is een groot verschil tussen de vetmeting op een huis-, tuin- en keukenweegschaal en een vetmeting gebaseerd op huidplooimeting (positief in mijn geval).

Voor het overige was het quasi standaard: bloedafname (waarbij er misprikt werk en mijn halve arm nu getransformeerd is in een blauwe plek) gevolgd door een  ECG van het hart in rust.

Hoogtepunt  was een inspanningsproef op de loopband: met tal van electroden op je lichaam en een zuurtsofmasker op je snoet lopen is niet alles, zeker niet wanneer ze op regelmatige tijdstippen een sneetje in je vinger maken voor bloedafname (lactaattesten).

Tenslotte volgde nog een echo van het hart en een check-up bij de cardioloog, waarbij geen enkel probleem aan het licht kwam, en een outtake gesprek.

Concreet: mijn longen, hart en lichaam in het algemeen kunnen topsport en extreme inspanningen aan. Ik recupereer enorm snel, zelfs tijdens een inspanning en heb aardig wat longinhoud. Zowel met gewicht als vetprecentage gaat het de heel goede weg op, en zal ik zelfs al tegen de 20km van Brussel op wedstrijdgewicht staan.

Voor de rest moeten de bloedtesten afgewacht worden, al moet ik in afwachting hetzelfde trainingsschema afwerken: langere duurlopen aan een trager tempo (training op uithouding + vetverbranding) en kortere tripjes aan (min of meer)  wedstrijdtempo. De bloedtesten zullen uitwijzen of ik de intens, of juist niet, aan het trainen ben.

Binnen de 10 à 14 dagen mag ik het resultaat verwachten: een individueel trainingsschema, aangepast voor de hartslagmeter. Ik ben benieuwd, al is de grootste druk weg: medisch is er geen probleem om deze inspanningen te leveren, en met een dosis gezond verstand zal het resultaat dit jaar beter zijn.

De commentaren zijn gesloten.