Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

19/05/2008

21

Het was weken, zo niet maanden geleden dat Godelieve en ik nog eens tijd vonden om naar de bioscoop te gaan. Film was note bene het thema van ons huwelijk, maar spijtig genoeg is het afgezakt op ons prioriteitenlijstje.38f7689b8eb2cdeadfd06456edf500c9.jpg

Afgelopen zaterdag belandden we toch nog eens in Kinepolis Brussel. Naar aloude traditie hadden we eerst onze studie gedaan, en de keuze was al snel gevallen: de eerste film die we aanklikten: 21.

Het begin van de film doet wat denken aan Good Will Hunting: arme slimme jongen wilt hogerop geraken. Al snel wordt de plot dikker, maar niet te dik: een ideale combinatie van actie, intrige en spanning.

Kevin Spacey is duidelijk in zijn sas. Zijn prestatie doet terugdenken aan zijn rol in "The Life of David Gale", ook al zo'n klassieker. Ook hier speelt hij een min of meer gecontesteerd figuur, wiens verleden door middel van flashbacks en vertellingen duidelijk wordt.

Voor de 2 protagonisten van de film werd deze keer niet gekozen voor voor de hand liggende acteurs. De mannelijke hoofdrol viel te beurt aan Jim Sturgess, die tot nu toe slechts mocht opdraven in een handvol films. Af en toe lijkt hij de controle en zijn cool te verliezen tijdens het acteren, maar al bij al zet hij een overtuigende prestatie neer.
Als tegenspeelster werd gekozen voor Kate Bosworth, vooral gekend van haar rol in de surf-novelle Blue Crush. Deze rol heeft zowel letterlijk als figuurlijk meer om het lijf. Natuurlijk werd ze mede gecast vanwege haar knappe smoeltje, maar ook voor tijdens de dialogen kwam ze sterk voor de dag.
Bovendien was er nog een eervolle vermelding voor Laurence Fishburne (The Matrix). Deze oude rot mocht nog eens komen opdraven als old-fashioned Las Vegas tough guy, compleet in de stijl van James Caan in Las Vegas. Een rol die hem op het lijf geschreven lijkt.

Het scenario was niet geheel onvoorspelbaar. Natuurlijk weet je op voorhand dat de hoofdrolspeler zijn doel zal bereiken, aan de haal zal gaan met het mooiste meisje van de school en daarna opnieuw vriendjes wordt met zijn tijdelijk afgestoten nerdy friends, maar dat doet geen afbreuk aan de opbouw van het verhaal. Voorspelbaar, maar mooi gebracht. Niet de kwaliteit van een Michael Clayton, verre van, maar genoeg om ons meer dan 2u bij de les te houden. Ik heb niet op mijn horloge gekeken, wat voldoende is om deze film meer dan goed te keuren.

Wat mij betreft een must see, al dan niet op DVD!

De commentaren zijn gesloten.