Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

10/07/2008

Reisverslag Cuba (maandag 30 juni)

Vanmorgen moesten we alweer vroeg uit de veren, want reeds om 5u15 kwam de bus ons oppikken om ons naar het vliegveld van Varadero te brengen. We hadden vooraf grootste verwachtingen van deze excursie en waren benieuwd of deze konden waargemaakt worden.

Nadat we nog enige andere hotels hadden aangedaan arriveerden we in de vroegte op de luchthaven van Varadero. De airco draaide er op volle toeren en de wachtrijen waren uiterst kort. Logisch ook, gezien het vroege uur. We ontvingen snel onze boorddocumenten en merkten dat er geen rij -of stoelnummer op het ticket stond. Het passeren van de douane en de bagagecontrole was een lachertje: overal stonden vlijtig sigaren rokende Cubanen rustig te kalme stroom toeristen gade te slaan. Aangezien het om een binnenlandse vlucht ging lag er weinig tijd tussen de douane en het inchecken en konden we snel op het vliegtuig stappen.

Een cultuurschok! We hadden vooraf al verhalen gehoord over het vliegtuig: sinds dit jaar waren er eindelijk terug ramen en deuren in geplaatst. De werkelijkheid? Langs buizen zag het toestel er nog wel luchtwaardig uit, al drupte er vette olie van de propellors. De binnenzijde was een ander verhaal: de helft van de stoelen was afgebroken en de russische waarschuwingbordjes brachtten ons derstond 40 jaar terug in de tijd. De eerlijkheid gebiedt ons echter te zeggen dat de heenvlucht soepel verliep en omstreeks half negen landden we op Cayo Largo.

Cayo Largo maakt deel uit van de Archipiélago de los Canarreos, een groep eilanden ten zuiden van Cuba. Andere kleine eilandjes zijn onder andere Isla Iguana en Isla Chocolate.

Van het vliegveld werden we snel naar de jachthaven gebracht, waar we het nieuws kregen dat de catamaron stuk was. In plaats daarvan mochten we op een gewone speedboat plaatsnemen. We voeren af naar het Isla Iguana, waar het vergeven was van de leguanen.

Na de gebruikelijke foto's van het voederen van de leguanen voeren we naar een zandbank in de oceaan: midden in het azuurblauwe water was de bodem plots maar een meter diep meer: een natuurlijk zwmebassin. Heerlijk om even af te koelen.

Van daaruit ging het naar een koraalrif, voor een uurtje snorkelen tussen de tropische vissen, en wat duiken naar een klein scheepswrakje.

Normaliter waren we doorgevaren naar nog enkele andere eilandjes, maar het bereik van deze boot was niet groot genoeg daarvoor. Hierdoor misten we ook de geroosterde kreeft en keerden we vroeger terug naar het hoofdeiland. Daar wist men niet goed wat men ons aan te vangen: normaliter waren we daar pas rond 14u30 gearriveerd, om daarna te lunch en even rond te kunnen wandelen. Nu waren we er iets voor twaalven, en na een korte lunch trokken we naar het enige punt van het eiland: het strand Playo Sirena.

Een prachtig strand: hagelwit zand, afkomstig van de talrijke koraalriffen, en kristalhelder water, dat door de bodem een turquoise kleur krijgt. Spijtig genoeg was het strand niet bedoeld om toeristen voor lange tijd te animeren: enkele palapa's en wat gebroken ligzetels was zowat alles wat aanwezig was. We zochten samen met Ilse en Fred het beste materiaal uit en zochten een plekje in de schaduw, om 5u te wachten op de boottocht terug. We lazen wat en namen talrijke foto's op het strand en in de branding.

Rond vijven waren we terug op de boot, die ons terugbracht naar de jachthaven en waar de bus reeds op ons stond te wachten. Op de luchthaven werd ons geduld echter op de proef gesteld: het vliegtuig stond wel op de tarmac, maar een hele ploeg monteurs was druk aan het sleutelen. Toen we met enkele uren vertraging toch konden inchecken en aan de gids vroegen wat er schol was het antwoord kort: "Technical problems. You don't want to know what's wrong!" Zo'n antwoord geeft behoorlijk wat vertrouwen in de vlucht :-)

Na wat turbulentie landden we veilig en wel in Varadero en een zucht van verluchting steeg op uit het vliegtuig. Een uurtje later konden we ons opfrissen in het hotel, alvorens nog aan het buffet aan te schuiven. Samen met Ilse en Fred dronken we nog een paar cocktails, alvorens onze kamer op te zoeken.

De commentaren zijn gesloten.