Building A Future

Rond de eeuwwisselling, toen ondergetekende nog in de Leuvense koten huisde, broeide er een idee. Een idee om een zaalvoetbalploeg te starten. Al snel vond ik in de persoon van Matti (die met hetzelfde idee al een tijdje speelde) een geschikte compagnon. Onverwijld togen we aan de slag: spelers recruteren, mogelijke sponsors contacteren, kledij bij elkaar sprokkelen, een zaal zoeken en (vooral) veel administratie.

In februari 2001 werd ZVC Stallions Leuven boven de doopvont gehouden. De naam was een praktische keuze: we baseerden ons op het Ferrari-logo (met paard) en zochten vervolgens een naam. Op enkele maanden tijd kregen we ook de papierwinkel rond, zodat we in september 2001 startten in de KBVB, liga Futsal.

Veel van de oorspronkelijke leden en sympathisanten hebben ons intussen verlaten: onze eerste officiële wedstrijd waren we met 9 spelers, waarvan er 4 niet meer aangesloten zijn. Ook het bestuur is volledig omgegooid.

Nu, na al die jaren en omzwervingen, is de tijd gekomen om afscheid te nemen. We hebben er als ploeg 198 officiële wedstrijden opzitten, in de KBVB (Liga Futsal), in het FROS-LZV, en in de bekercompetities van beide reeksen. We hebben verschillende promoties gekend, waaronder 2 titels, en spijtig genoeg een degradatie.

Ikzelf speelde 184 van die 198 wedstrijden. 14 Wedstrijden miste ik door blessures, of andere verplichtingen. Mijn liefde voor de club weerhoudt me de details uit de doeken te doen, maar laat ons het er op houden dat de relaties binnen de ploeg (en dan vooral tijdens de wedstrijden) al enige tijd verstoord zijn. Wanneer personen zich boven het ploegbelang gaan plaatsen en op die manier fun functioneren van de ploeg en diens spelers hinderen, moeten er vragen gesteld (durven) worden. Als deze vragen (te lang) onbeantwoord blijven zijn maatregelen nodig.

Mijn maatregel is genomen. Met heel veel spijt in het hart speelde ik vorige week mijn laatste wedstrijd voor ZVC Stallions Leuven. Niet eens een kleine voetnoot in de geschiedenis, maar voor mezelf wel het einde van een tijdperk.

Via mail kreeg ik een uitnodiging van SQS.
Of ik, na mijn presentatie op SQS London, geen zin had om een short paper te schrijven voor SQS Duitsland.

Lang moest ik daar niet over nadenken. Tijdens SQS London had ik al zoveel ideeën opgedaan, om ze vervolgens wat te laten marineren.

Met de jaren komt ook het verstand. ter illustratie: vroeger bruiste ik van de ideeën en ging ik ervan uit dat ik ze onbeperkt kon onthouden en reproduceren. Helaas pindakaas... Maar al te vaak zat ik voor een leeg blad, te bedenken wat ik enkele dagen/weken/maanden ervoor alweer bedacht had.

We zijn dus slimmer geworden. Hotels, conferentieruimtes, e.d. bieden hun bezoekers steenvast notitieboekjes aan. Hiervan maak ik op zo'n evenementen dankbaar gebruik, net als de notitie-functionaliteit van m'n GSM. Waar ik vroeger op cruciale momenten wel eens om een idee verlegen zat, puilt m'n bureau, m'n prikbord, m'n GSM en m'n Inbox nu uit van ideeën. Te veel ideeën, te weinig tijd.

Selecteren was dus de boodschap. De laatste dag van SQS London zat ik in een workshop over 'The Next Big Idea in Testing'. Een actieve, snelle brainstorm. Het idee dat ik toen presenteerde hing al enige tijd te pronken aan mijn prikbord, en is nu (sumier) uitgeschreven op enkele pagina's.

Loodst deze abstract me binnen in Duitsland? Geen idee. Maar zit er potentieel in? Volgens mij wel: op SQS London werd het al beloond met een prijs voor 'Next Big Idea', en tijdens het schrijven wou ik het verhaal al beginnen stofferen met grafiekjes, afbeeldingen, statistieken en case studies.

De inzending heb ik enkele uren geleden doorgestuurd. Binnen enkele maanden weten we meer...

STS 2008 zit er weer op. Meer dan 200 test professionals, 120 van CTG en 80 klanten, waren aanwezig op het grootste Testing evenemtn van België.

Rond half negen, negen uur druppelden de eerste deelnemers binnen, waar ze werden vergast op koffie, thee en koffiekoeken. Een half uurtje later gaf Bart Briers de aftrap, gevolgd door een keynote van Ruud Theunissen, over de toekomst van testen.
Deze maakte duidelijk dat we, althans in België, nog ene hele weg te gaan hebben. We focussen misschien soms inderdaad iets te veel op het structureren van het testproces, maar dat is een noodzakelijke tussenstap om verder te evolueren.

Hierna werden en 3 tracks aangeboden: Ingeborg Vergauwen sprak over Data Warehouse Testing, een vendor presentatie door IBM, en Zeger Van Hese met Test Side Story. Ik woonde deze laatste presentatie bij, waarin nogmaals de loftrompet werd gestoken over Agile Testing.

Na een korte break, volgende 2 tracks: een vendor presentatie van HP en een presentatie over de benodigde soft skills van testers. technieken zoals interviews, communicatie, onderhandelingen e.d. kwamen aan bod, zowel in theorie als praktijk, met enkele handige tips.

Na de walking dinner kregen we meer lekkers voor de kiezen, met voor elk wat wils: een hands-on workshop over Business Process Testing (Bram Geukens), en twee andere dubbele tracks: een volledig volzette presentatie over SOA Testing, door Jorge Van der Straten en eentje over de moeilijkheid om Web 2.0 te testen (door Patrice Willemot).

Na de SQS Conferentie enkele weken terug stak ik morgen opnieuw op de planken, meer bepaald op het Software Tetsing Seminar van CTG.

Onderwerp van mijn presentatie is dit keer 'A bug's life'. Het zal dus, hoe raad je het, over bugs gaan. Meer bepaald de bug life cycle en de invloed hiervan op de performantie van je test team.

Het verslag volgt :-)

Meer moet dat niet zijn. En vrienden uiteraard!

Afgelopen zaterdag waren we door Amber en Kevin uitgenodigd voor een gezellige avond samen, onder het genot van kaas en wijn.

In goed gezelschap bovendien: Amber en Kevin, Ellen en Gunter, Anke en Nick, Nathalie en Wouter en Aaron.

Het werd een gezellig avondje, en moe maar meer dan voldaan keerden we naar de bedstede terug...

Ik stel me toch regelmatig vragen over de maatregelen die in België genomen worden onder de noemer verkeersveiligheid.

Zo is er onlangs op de E40 van Brussel naar Leuven, vlakbij de afrit Bertem een digitale flitspaal geplaatst.

Een flitspaal. Op een autosnelweg. Waar je 120km/u mag rijden.

Verkeersveiligheid? Voor wie?

• Voor de agenten die er regelamtig in de middenberm stonden te flitsen?
• Voor de agenten die veiliger in hun nieuwe BMW X5 zitten, om toch maar het geld van het boetefonds kunnen te spenderen?

Zet je een flitspaal aan een school: 100% akkoord (tijdens de schooluren toch tenminste). Plaats je een flitspaal aan een gevaarlijk kruispunt, ook nog min of meer akkoord. Maar zulke maatregelen dienen enkel om geld in het laatje te brengen.

En neen, ik haal niet het argument aan dat er in Wallonië amper flitspalen staan. Daarmee gaan die in Vlaanderen niet verdwijnen, en voor je het weet staat het daar ook vol bliksemboompjes...

Na een kort nachtje slapen en een snel ontbijt vertrokken we naar het Queen Elisabeth II Conference Center.
Op wandelafstand van het hotel, was het congrescentrum ideaal gelegen tenmidden van de stad.

Eerst moest er vanzelfsprekend ingechecked worden, inclusief opzichtige badge en goodies-bag. Daarna richting 5e verdieping, waar de expo plaatsvond: tal van vendors trachten er de klantenrelaties wat aan te scherpen en hun producten aan de man te brengen: EA Sports, Microsoft, Logica, ... De grote spelers, zeg maar.
Wat mij betrof ontbrak HP met een stand (Quality Center), maar misschien is hun marktaandeel ondertussen al zo groot dat ze hier geen tijd en geld meer tegenaan smijten.

Om 9u werd de conferentie plechtig geopend door Bob Bartlett and Wayne Mallinson, gevolgd door een keynote van Brian Swain, getiteld: "Profit From Applying Lean Principles to your Testing".
De principes van Lean toepassen dus op het testproces. Een snedige binnenkomer ("Lean gaat over het verwijderen van 'waste' en wat mij betreft is testing 'waste'), maar vooral veel aandacht aan Lean zelf.
Bij reclame voor Toyota, maar weinig inhoud aan hoe je dit het beste kan implementeren. Desalniettemin een leuke binnenkomer.

Na de keynote werd de conferentie opgedeeld in drie 'tracks': 'Managing for Test Productivity', 'Testing Careers Track' en 'Managing Current Testing Issues'
Alle drie heel interessant, met verschillende presentaties over deze onderwerpen, maar een mens moet keuzes maken. Uiteindelijk belandde ik bij de presentatie van Joan Jordan (O2 Ireland), getiteld: "Green Testing - The Race Against Waste".
Alweer 'waste' dus, maar deze keer wat meer op de praktijk gestoeld: hoe kan je bestaande tools, technieken, templates, scenario's hergebruiken?

Na een korte break stond mijn sessie op het programma.
De indeling was wel wat raar: eerst was een korte presentatie van Ian Howles (EDS), over "Testing Has no Future... Unless".
Genoeg stof voor discussie, met heel wat open vragen en interactie met het publiek.
Vervolgens was het mijn beurt, met "Is Testing on a Kamikaze Course?". Ook hier zat de sfeer er goed in. Ik wist me aardig aan m'n schema te houden en freewheelde wat door de presentatie. Het publiek, opgewarmd door de vorige spreker, pikte aardig in, en bleef ook nadien nog stevig doorvragen. Leuk!
Tenslotte mochten we gaan debatteren, samen met Michiel van der voort (BCS) en geoff Thompson (ISTQB). Ook hier werd grondig geargumenteerd en bijwijlen bevlogen gesproken.

Na de walking lunch gaf Tim Willoughby een keynote, "IT Productivity - Governance and Procurement", over de problemen van de testorganisatie van Ierland. De man staat immers in voor het testen van alle overheidssoftware.
Heel complex, maar ook onderhoudend. een heel aangename spreker.

Dat was na de break wel even anders, toen ik de fout maakte de presentatie van Han Toan Lim (Logica), over 'Testing a Virtual Juggling Program' bijwoonde.
Ik tracht nog steeds uit te dokteren wat juist de bedoeling was: mislukte goocheltruukjes of een warrig verhaal over virtual reality. Heel sterk begin jaren '90.

Gelukkig maakte de laatste presentatie heel veel goed: een rollenspel "The Politics of Testing - Role Plays from the Coal Face", gemodereerd door Chris Ambler (EA).
Het publiek mocht in de huid kruipen van een test manager, met een scenario uit een echt test traject dat finaal de mist inging.
Met stemmingsrecht kon het publiek de situatie sturen, en analyseren waar de test manager (of zijzelf) de fout ingegaan waren. Enorm leerrijk!

We zijn gisteren de dag goed doorgekomen. Dankzij uitstekende zorgen en een positieve instelling.

Wie weet wat de toekomst nog in petto heeft?