Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

15/11/2008

Ontwikkelingshulp

De kerstdagen komen langzaamaan dichterbij en de hulporganisaties lopen de deuren plat voor donaties. Zoals steeds is ontwikkelingshulp hot aan het einde van het jaar. Mensen voelen zich immers schuldig en willen deze schuld aflossen.

De vraag die ik me bij al die hulp stel: wanneer is het voldoende?

Stel dat we de armoede uit de wereld helpen. We nemen het gemiddelde bezit en het gemiddelde inkomen van iedereen ter wereld (afhankelijk van de lokale omstandigheden: de levenskost in Burkina Faso is nu eenmaal lager dan die in Hollywood). Wie onder het gemiddelde zit krijgt hulp van diegenen die boven het gemiddelde zitten.

Wat zou daar het resultaat van zijn? Innovatie wordt bereikt vanuit motivatie. Geld is en blijft een motivator. Gaan we blijven evolueren (op technisch gebied) indien we de inkomsten die we verwerven door beter, sneller, harder te werken moeten afstaan?

Daarenboven: wat gaat het ecologische kostenplaatje zijn indien we armoede de wereld uitjagen? De ecologische voetafdruk van de Westerse mens zal waarschijnlijk afnemen vanwege diens lagere inkomen, maar zal de voetafdruk van de gemiddelde Zulu even proportonieel toenemen? Kan onze aarde wel gemiddelde welvaart aan?

Oké, misschien moeten we niet naar gelijkheid streven. Maar wat indien de primaire behoeften van de armen bevredigd worden? Volksverhuizingen, massale bevolkingstoename (minder sterfte door droogte, tekort aan voeding en/of water, ...). Is dat waar we naar streven?

Begrijp me niet verkeerd: principieel ben ik ertegen dat om het even welke mens moet lijden. Maar soms kan een mogelijke oplossing onvoorziene gevolgen met zich meebrengen...

22:37 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.