Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

21/11/2008

Tweetaligheid

Vroeger was ik hier nogal rechtlijnig in: tweetaligheid. Wanneer ik iets wou bestellen in een zaak praatte ik alleen maar Nederlands. Kon men mij niet helpen, geen probleem: plenty of other fish in the sea.

Met de jaren komt echter ook het verstand. Engels begint alsmaar meer de vorm van een lingua franca, het Nederlands lijkt gedoemd te verdwijnen. En dus laat ik me drijven op de stroom.

Ik bestel braafjes mijn lunch in het Frans (voor zover ik mezelf verstaanbaar kan maken). Ik ben al blij als de verkoper probeert Nederlands te spreken. Enkele weken terug was ik echter in en Quick in Brussel, waar ik nogal regelmatig binnenspring als ik bij een bepaalde klant aan het werk ben. Ik plaats m'n bestelling mooi in het Frans, wordt snel bediend en krijg mijn lunch op een schoteltje, vergezeld van een rekening.

Dat de verkopers geen Nederlands meer spreken, dat kan ik nog begrijpen. Maar hoe slaagt een keten, met vestigingen in Vlaanderen, er in op zijn ticket te vermelden: "Smaakelijk en tot ziens"?

10:28 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.