Building A Future

Volgens Mr. De Crem is bloggen gevaarlijk. Is dat zo?

Ik ga niet ingaan op de kwestie zelf, vanwege geen objectieve informatie beschikbaar. Niettegenstaande lijkt er me wel iets aan de hand te zijn.

Net zoals gewone communicatie, vindt bloggen plaats op verschillende niveau's. Het is aan de lezer om de waarde van een blog en diens inhoud te bepalen.

Soms biedt bloggen een meerwaarde qua nieuwsgaring, soms is het gewoon geroddel. Los van de vraag over wat voor soort informatie hier verstrekt werd, heeft ze bestaansreden. Waar vroeger zulke affaires met de mantel der liefde werden bedekt, en de stem van de burger werd gesmoord, biedt hedendaagse communicatie een ideaal platform.

Dat neemt evenwel niet weg dat het gevaarlijk wordt...
Stel: persoon X werkt in de horeca, is ontevreden over zijn job en loopt er de kantjes af. Hij loopt een minister tegen het lijf, en besluit 5 minutes of fame te creëren. Een roddel wordt via een blog gelanceerd en opgepikt door de nationale media. De persoon neemt ontslag, of stuurt aan op ontslag door de werkgever. Vervolgens wordt er gewag gemaakt van druk en telefoontjes van hogerhand.

Welk verweer heeft de minister hiertegen?

Vroeger was ik hier nogal rechtlijnig in: tweetaligheid. Wanneer ik iets wou bestellen in een zaak praatte ik alleen maar Nederlands. Kon men mij niet helpen, geen probleem: plenty of other fish in the sea.

Met de jaren komt echter ook het verstand. Engels begint alsmaar meer de vorm van een lingua franca, het Nederlands lijkt gedoemd te verdwijnen. En dus laat ik me drijven op de stroom.

Ik bestel braafjes mijn lunch in het Frans (voor zover ik mezelf verstaanbaar kan maken). Ik ben al blij als de verkoper probeert Nederlands te spreken. Enkele weken terug was ik echter in en Quick in Brussel, waar ik nogal regelmatig binnenspring als ik bij een bepaalde klant aan het werk ben. Ik plaats m'n bestelling mooi in het Frans, wordt snel bediend en krijg mijn lunch op een schoteltje, vergezeld van een rekening.

Dat de verkopers geen Nederlands meer spreken, dat kan ik nog begrijpen. Maar hoe slaagt een keten, met vestigingen in Vlaanderen, er in op zijn ticket te vermelden: "Smaakelijk en tot ziens"?

De meesten onder jullie weten vast wel dat ik me in bijberoep (o.a.) bezig hou met het maken van kleinschalige reclame-campagnes. Zo'n campagne is ontzetten duur, zeker voor de 'grote' merken. Ze moeten vaak hun product, van scratch, in de verf zetten. Trendy, catchy en duidelijk.

Hebt u de nieuwe campagne van Jupiler al gezien?
Ik sinds enkele weken, omdat er een groot spandoek hangt in Brussel, op wandelafstand van een klant.
Onderstaand een screenshot van de website:

Elk product of merk streeft er zoveel mogelijk naar zijn naam in een eigen lettertype uit te brengen, dat ze niet verder verspreiden. Op die manier slagen ze er min of meer in valse campagnes en misbruik van logo's/slogans tegen te gaan. Het reclamebuearu dat indertijd het logo van Jupiler uitgedacht heeft, was blijkbaar niet meer echt bij de pinken.

Wat leest u? Tavro? of Tauro?
Denk er de stier even bij weg...

Daar gaat de campagne dus de mist in: de afbeelding van de naam van het product moet duidelijk leesbaar zijn, ook zonder de ondersteunende foto's en afbeeldingen.
Tavro, Tauro, mij om het even. Ik drink liever een Duveltje!

De kerstdagen komen langzaamaan dichterbij en de hulporganisaties lopen de deuren plat voor donaties. Zoals steeds is ontwikkelingshulp hot aan het einde van het jaar. Mensen voelen zich immers schuldig en willen deze schuld aflossen.

De vraag die ik me bij al die hulp stel: wanneer is het voldoende?

Stel dat we de armoede uit de wereld helpen. We nemen het gemiddelde bezit en het gemiddelde inkomen van iedereen ter wereld (afhankelijk van de lokale omstandigheden: de levenskost in Burkina Faso is nu eenmaal lager dan die in Hollywood). Wie onder het gemiddelde zit krijgt hulp van diegenen die boven het gemiddelde zitten.

Wat zou daar het resultaat van zijn? Innovatie wordt bereikt vanuit motivatie. Geld is en blijft een motivator. Gaan we blijven evolueren (op technisch gebied) indien we de inkomsten die we verwerven door beter, sneller, harder te werken moeten afstaan?

Daarenboven: wat gaat het ecologische kostenplaatje zijn indien we armoede de wereld uitjagen? De ecologische voetafdruk van de Westerse mens zal waarschijnlijk afnemen vanwege diens lagere inkomen, maar zal de voetafdruk van de gemiddelde Zulu even proportonieel toenemen? Kan onze aarde wel gemiddelde welvaart aan?

Oké, misschien moeten we niet naar gelijkheid streven. Maar wat indien de primaire behoeften van de armen bevredigd worden? Volksverhuizingen, massale bevolkingstoename (minder sterfte door droogte, tekort aan voeding en/of water, ...). Is dat waar we naar streven?

Begrijp me niet verkeerd: principieel ben ik ertegen dat om het even welke mens moet lijden. Maar soms kan een mogelijke oplossing onvoorziene gevolgen met zich meebrengen...

Deze mail vond ik in m'n mailbox. Blijkbaar hebben de spammers vertaalcomputers ontdekt, maar erg verfijnd zijn de teksten nog niet...

BEVESTIGEN UW WINNENDE PRIJS!

CISCO NETWERK INTERNATIONAL NV
LOTTERY PROMOTIEKANSEN prijsuitreiking.
HAARLEMBERWEG 12-16
AMSTERDAM, DE NEDERLAND.

TICKET NO: N.L/74-A0802-2008

Geachte heer / mevrouw,

 
We zijn blij om u te informeren over het resultaat van de Winnaars van internationale programma's die op de 11e oktober 2008.
Uw e-mailadres aan Ticket aantal NL/74-A0802-2008 met Lot 8542189-92 en het referentienummer 721-2008-22 die bijgevolg won in de 1e categorie, je moet dus goedgekeurd voor een bedrag ineens uitkeren van € 500.000,00 (vijfhonderdduizend euro)
 
GEFELICITEERD! Door elkaar halen van een aantal nummers en namen te gaan, vragen we u aan om uw informatie vertrouwelijk te winnen, totdat uw claims is verwerkt en je geld kwijt aan jou. Dit is een onderdeel van onze veiligheid protocol ter voorkoming van dubbele schadeclaims en ongerechtvaardigde misbruik van dit programma door een aantal deelnemers.
 
Alle deelnemers werden geselecteerd via een computer systeem stembus getrokken uit meer dan 20.000 bedrijf en 30000000 individuele e-mailadressen en namen uit de hele wereld. Deze promotionele programma vindt elk jaar plaats.
 
Deze loterij werd bevorderd en gesponsord door Cisco-netwerk en een aantal andere eminente persoonlijkheden als de heer Bill Gates en de sultan van Brunei, hopen we met een deel van uw winnende u deelnemen aan ons volgend jaar € 20 miljoen internationale promotie loterij.
 
Als u voor uw claim, kunt u contact opnemen met onze agent Processing / Controle Officer:
 
Powell dr. S. Williams
Verificatie / Operations Director,
TEL: 0031.619-703-948
FAX: 0031-84753-9200
email: CiscoGlobalNet@netscape.net
 
Vergeet niet alle gewonnen moet worden aangevraagd uiterlijk op 31 oktober 2008, na deze datum nog niet alle middelen zullen worden opgenomen in het volgende spel. Let op, om onnodige vertragingen en complicaties proberen te citeren uw referentie-en serienummers in alle eerste correspondentie. Bovendien moet er sprake zijn van verandering van adres doen informeren onze agent zo spoedig mogelijk. We hopen met een deel van uw winnende u deelnemen aan onze volgende jaar 30 miljoen euro internationale loterij.
 
Gefeliciteerd!
Eens te meer van onze leden van het personeel, wij danken u voor uw aanwezigheid een deel van onze reclame-program.Note: iemand onder de leeftijd van 18 is automatisch gediskwalificeerd.

Hoogachtend,
Mevr. Suzan Wallcot,
Het gebied van public relations officer.

Jarenlang kreeg ik van allerlei mensen vragen toegespeeld in verband met lopen, vaak vragen die verband hielden met beginnen lopen.

Steeds heb ik daar naar best vermogen op geantwoord, ook al was het voor mij moeilijk in te beelden wat het was: beginnen lopen. Lopen was iets natuurlijks, leuk, om je gedachten te verzetten. En bovenal: het ging vanzelf en kostte weinig moeite.

Na de Dodentocht van dit jaar besloot ik het, in tegenstelling tot vorig jaar, wat rustiger aan te doen. Geen triathlons of duathlons meer, voetbaltraining en looptraining op een heel koud pitje, ... En dat ging me verbazend goed af: opeens had ik een pak meer tijd (dat overigens vlot werd ingenomen door Personal IT).

Tot ik enkele weken terug een wedstrijdje zaalvoetbal had, zonder wisselspelers. Ik zweette, ik was vermoeid na de wedstrijd. Kon mijn conditie op zulke korte tijd afgenomen zijn?

Blijkbaar wel, zoals een eerste loopproef bevestigde: ik raakte helemaal niet in mijn ritme, mijn hartslag steeg pijlsnel en, nog nooit gebeurd, ik had geen zin in lopen.

Toen wist ik dat ik mezelf moest motiveren om terug te lopen. Om beginnen te lopen. Net als alle beginnende lopers die ik adviseerde, begreep ik nu hun aversie. Beginnen lopen is helemaal niet leuk. Het gaat traag. Je wordt met jezelf geconfronteerd. Je ziet er tegenop om weer die loopschoenen aan te trekken.

Voor de criticasters: ik weet dat ik op dit moment, in mijn huidige conditie, weinig reden van klagen heb (volgens jullie). Maar voor mij is een duurloop doen in een tempo van 4m45/km traag.

Dus heb ik mezelf deze keer loopadvies gegeven. Eerst en vooral: op m'n voeding letten. Zoetigheden links laten liggen. Vervolgens dagelijks proberen aan sport te doen. Voetbal, lopen, zaalvoetbal, zwemmen, ... het maakt niet uit, maar het metabolisme moet omhoog. Daarna ook nog wat extraatjes winnen op de kleine dingen: de trap nemen op het werk (17 verdiepingen), krachttraining, ...

Voorlopig hou ik het vol. Ik ga nog niet met plezier lopen, maar zowel aan mijn tijden, mijn tempo als mijn loopindex is er al beterschap merkbaar. Hopelijk komt het plezier snel terug, en kan ik me daardoor nog meer focussen.

Gisteren was dit het buzz-woordje in tal van media, zowel geschreven als gesproken pers. De oorzaak: het uit de rekken laten halen van een Humo, omdat de vermeende relatie tussen een hoge piet (excusez le mot) en diens secretaresse er nogal expliciet staat uitgebeeld, welliswaar in een duidelijk ironische rubriek.

Hoe ver mag de media gaan in zijn rol als klokkenluider? Kunnen ze alles zeggen, en hoeven ze alleen het schaamlapje 'ironie' voor te houden? Moeten we denken aan de publieke functie van de voorgestelde personen (hoge bomen vangen veel wind)? Hoe zit het met onschuldig tot het tegendeel bewezen is? heeft er iemand al aan de familie, kinderen, ... van de betrokken personen gedacht? Moeten we daar wel aan denken?

Mijn eerste reactie was dat de rechter hier zwaar in de fout ging. Nu weet ik het zo goed niet meer.

Gisteren moest ik bij een klant een presentatie geven ter voorbereiding van een workshop. De presentatie ging over hoe wij, als Test Consultants, het huidige test proces evalueerden (sterke vs. minder sterke punten).

Na een tijdje vlot gebrainstormd te hebben was het tijd om aan de vragen van de komende workshops te schaven.

Mijn afsluitvraag bij de meeste interviews is/was steeds in dezelfde trend: Gesteld een ongelimiteerd budget, en geen contraints whatsoever, wat zou/zouden dan volgens jou, mogelijke oplossingen zijn voor de huidige problemen?
De antwoorden zijn dan vaak gelijklopend: een onafhankelijk test team, meer testers, automatische testen, snellere releases, betere unit testen, ..

Toen ik dit gisteren voorlegde aan de klant, reageerde deze daar hoogst origineel op. Ze gingen welliswaar akkoord dat bepaalde, zo niet alle, van deze actiepunten gerechtvaardigd waren, maar vroegen me de workshops te openen met volgende vraag: Hoe kan jij testing verbeteren?

Voor mij is het een leuke insteek, die aardige resultaten kan opleveren. Hoe antwoord je daar in godsnaam op? Antwoorden alleen al betekent impliciet toegeven dat je ofwel je job niet goed uitoefent, of dat je niet bereid bent geweest pro-actief je eigen werking te verbeteren.
Tevens geeft het de ziekte van vandaag de dag aan: we constateren een probleem, en willen dat 'we', 'men' het oplost. Tot 'we' of 'men' betrokken wordt in het proces, waarna het eigen voorstel volledig wordt afgebroken.

De banken smijten ons de laatste tijd constant aanbiedingen naar het hoofd, die zowaar de indruk wekken nog wat op te leveren. 4 Procent en meer), maar dan moet je het wel op een online bankrekening plaatsen.

Waarom levert een online rekening meer op dan een gewone? Simpel: in België zijn de loon -en huurkosten hoog. Als klanten niet meer naar het kantoor hoeven te komen, kan je daar op besparen.

En wat blijkt nu als je bij een niet-nader-genoemde Belgische bank een online spaarrekening opent?