Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

16/06/2009

Kader gebarsten

Neen, ik heb het hier niet over één of ander schilderij dat van de muur getuimeld is. Het gaat over mijn fiets. Mijn koersfiets. Mijn nog geen 5 maanden oude koersfiets.

Na elke rit kuis ik mijn fiets uitgebreid. Alle wielen eruit, nat en droog kuisen, ketting en versnellingen ontvetten en opnieuw invetten, de laatste vetdruppels verwijderen en tenslotte glanzend oppoetsen.

Op 5 maanden tijd slaagde ik er toch in om een 900-tal kilometer af te malen. Mijn fiets leek geen krimp te geven, afgezien van wat lakverlies daar waar de bekabeling het frame raakt.

En dan, zaterdagavond na de Watermolentriathlon, moest ik vaststellen dat er zich langs beide delen van de achtervork kleine scheurtjes bevonden. Heel klein, nauwelijks op te merken, maar toch onmiskenbaar scheurtjes.

De reden? Geen idee. Het meest voor de hand liggende is een constructiefout: slecht gevlochten carbonvezels misschien. De andere redenen wil ik niet eens in overweging nemen: kasseien, te zware belasting, de wielen te hard vastgezet, ... Allemaal zaken waar ik op heb gelet (de wielen en de belasting) of die de fiets moet aankunnen (de kasseien).

Een zoektocht op het internet leert me dat ik hier best niet mee blijf rijden: de kans bestaat immers steeds dat het frame doorbreekt, en dat wil je niet meemaken tegen hoge snelheid...

Vanmorgen heb ik dan maar naar de fietswinkel gebeld om te vragen wat ik moet doen. Ik mag zaterdagmorgen langskomen, zodat ze de fiets kunnen onderzoeken.

Iemand een idee waar ik op mag hopen? Herstellen kan immers niet (monocoque kader).

13:54 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.