Building A Future

hoor ik vooral enkele vragen steeds terugkomen, elke keer opnieuw...:

• Hoe is het met de madame?
• Nog niks?
• Voor wanneer is het?

Het standaardantwoord op de eerste vraag is steeds: "rond en gezond." En dat is ook zo: Boeleke heeft een aardig nestje, en Godelieve heeft nergens last van. De andere vragen zijn wat meer gedetailleerd, maar het antwoord is steevast: "nee, nog steeds voor 29 augustus". Onze gynaecoloog hecht geen belang aan het aanpassen van de datum. Daar zit sowieso 4 weken speling op, dus waarom zou je de datum 3 dagen opschuiven, op basis van een wazige echografie?

En de standaard zinnetjes:

• Geniet van de laatste dagen (nacht-) rust
• Uw leven gaat veranderen, maar het gaat zooooooo veel beter zijn.

Tja, slapen is voor een zwangere vrouw niet eenvoudig, maar voor de partner is het eveneens niet makkelijk. Uitslapen is een utopie, en dat zal nog enige weken/maanden/jaren? zo blijven.

Gaat het leven zo veel beter zijn? Anders, zonder enige twijfel. En ontroerende momenten. Talrijke.
Maar ook onzekerheid (Doe ik het wel goed?), schrik (Er gaat toch niets gebeuren?) en boosheid (Waarom zijn die punten zo slecht?)
Maar vooral ontroerende momenten.