Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

14/08/2009

T minus 5u

Het kriebelt serieus. Of het door het gebrek aan voorbereiding komt, of omdat we wat achter schema lopen: geen idee. Maar het kriebelt.

De nervositeit neemt toe, het shema wordt voor de 8ste keer bekeken en becommentarieerd. Vooral het stuk Duvel - Palm lijkt zwaar. Gisteren even verkend met de wagen: kleine baantjes, geen mens te bespeuren, geen verlichting. En dat 8km aan één stuk.

Eén ding is zeker: de psychologische grens ligt dit jaar in Buggenhout. Controlepost na 66km, juist 2/3 van de wedstrijd afgelegd. Vanaf dan volgen de postjes elkaar op na elke 5 km: kleine barrières, richtpunten. Of we er geraken? Geen idee. Starten met het idee van verstandig te lopen. Er kan elk moment immers een Boeleke geboren worden. Niet te diep in de reserves gaan dus.

Wat het weer betreft valt alles mee: droog, niet te (drukken) warm. Wouter is er ook klaar voor, misschien fietst Dag ook nog mee. En Kevin heeft ook de kriebels, bij zijn eerste deelname. En de (wandelende) collega's? Ook de kriebels, of wat dacht je?

Want dat is het uiteindelijk toch: één lange kriebel-tocht. Mooie natuur, unieke straatjes, duizenden supporters, vechten tegen de pijn, tegen jezelf. Al die kleine kantjes van jezelf ontdekken. Tegen de muur, meerdere keren. En er dan toch over klauteren. Om kapot van emotie de streep te bereiken.

Was het al maar 21u!

15:45 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.