Ok

By continuing your visit to this site, you accept the use of cookies. These ensure the smooth running of our services. Learn more.

04/06/2009

Brandoefening

Gisteren werd er bij mijn klant een onaangekondigde brandoefening gehouden. Nou ja, onaangekondigd... Laat os zeggen dat de helft van de aanwezigen het maar een half uurtje op voorhand wist :-)

Zelf ben ik gestationeerd op de 24ste verdieping, met slechts 4 uitwegen naar beneden: 2 brandtrappen, de liften (niet te gebruiken bij brand) en het raam (slechts één keer te gebruiken). Toen het alarm weerklonk nam iedereen rustig zijn personnlijke stuff, en wandelde richting brandtrappen. Nergens paniek, geen geloop. So far so good.

Op de brandtrappen was er ook geen paniek, noch geloop, en wel om éé simplere reden: iedereen stond stil. Nadat we 2 verdiepingen op kruiptempo waren gepasseerd, stonden we aan de grond genageld. Het duurde meer dan 7 minuten voor we onze weg konden verderzetten. Naar de oorzaak hebben we het raden, maar waarschijnlijk was er gewoon te veel volk op de trappen.

Dit roept enkele vragen op:

  • Wat gebeurt er bij totale paniek (rookontwikkeling, geen waarschuwing, ...)?
  • Waarom wordt er geen aanduiding gegeven wie welke trap moet nemen? Misschien stond er wel niemand op de andere trap (hypothetisch, want ook daar was het hetzelfde liedje)
  • Hoe moeten de brandweerlui de brand blussen (op de hoogste verdiepingen), als de trappen afgeladen vol staan?
  • Waarom moet er verzameld worden vlak voor het gebouw, met alleen een voetpad en een straat ertussen? Als er effectief brand uitbreekt, wordt het daar een drukte van jewelste met alle brandweerwagens. Nog niet gesproken van de mogelijke vallende brokstukken en kleine explosies.
  • Blijkbaar komen deze 'fouten' keer op keer terug. Wordt er voor overheidsbedrijven al eens een oogje dichtgeknepen?

Voor mij is er maar één conclusie: als hier ooit brand uitbreekt, kijk ik eerst waar de brand zich bevindt, om vervolgens via de sky bridge (één verdiep hoger) naar de andere toren te gaan, en daar in alle rust af te dalen.

15:40 Gepost in Werk | Permalink | Commentaren (0)

03/06/2009

Volgende doelen

De Pegasusloop, de TNF AS Adventure Challenge, de 20km van Brussel en de Elewijtse Halve. 4 sportieve mijlpalen die ik dit jaar al (met wisselend succes) heb bereikt.

Wat staat er nog op het programma?

Op 13 juni is er, samen met Wouter en Kevin, de Watermolentriathlon in Hamme. Hoe we ons gaan indelen? Wouter neemt de eerste loopproef op zich (3,2km). Daarna zitten we nog met een dilemma. Vorig jaar zorgden zowel Kevin als ik voor goede tijden op respectievelijk het fietsen (35 km in 1u) en het lopen (10 km in 18min). Never change a winning team, zou je dan zeggen? Hou er dan wel rekening mee dat Kevin dit jaar amper getraind heeft op fietsen, en dat ik nauwelijks getraind heb op lopen. Geen van bovenstaande prestaties lijkt herhaald te kunnen worden.
Net omgekeerd: Kevin staat extreem scherm als het op lopen aankomt. Ik heb al wat fietstraining achter de kiezen. Het wordt nog een lastige keuze, die we misschien laten afhangen van de vorm van de dag.

Op 14 augustus gaat dit jaar de Dodentocht door. Daar is mijn deelname onzeker: veel hangt af van de geboorte van Boeleke.

En dat is het dan zowat. De Triathlon van Viersel valt samen met de vermoedelijke geboortedatum, dus daar moet ik forfait voor geven. Net zoals die van Mechelen, die samenvalt met de babyborrel.

Misschien volgt er nog een wedstrijdje gedurende de zomer, en anders wordt het loop- en fietstraining :-)

08:12 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

02/06/2009

Mijn Restaurant: Finale

Vanavond speelt de finale van de VTM-serie 'Mijn Restaurant' op TV, goed voor een miljoen aan hun beeldbuis gekluisterde Vlaming. Al enkele dagen vraagt men zich af wie de finale gaat winnen, en zijn restaurant mag blijven uitbaten: Kortijk of Sint-Truiden.

Lange tijd, bijna 4 maanden, was het rozengeur en manenschijn in Kortrijk. De chef en diens team kwamen steeds als beste uit de bus, het zaalteam was ondanks minder ervaring opgewassen tegen de taak, en het pand straalde klasse en rust uit. Een gastronomisch restaurant waardig, quoi.

Dat levert echter geen spannende televisie op. En dat niet alleen, want uiteindelijk speelt de serie op de commerciële zender, met een noodzaak aan inkomsten in de vorm van SMS'jes. Noodgedwongen gingen de programma-makers op zoek naar manieren om Dell'Anno wat van diens voetstuk te halen. Spycams, montage, ... Het bracht het beeld naar voor van een verwend, lui en zelfgenoegzaam koppel, zeker van de overwinnen. Vanzelsprekend levert dit SMS'jes op voor de tegenstander(s).

Maakt het iets uit? Toch wel. Waarom een deurwaarder inschakelen om stemmen te tellen, als de stemming zelf beïnvloed wordt? Zagen we ooit spycams in Limburg? Ook over die eetwareninspectie kan een deftige boom worden opgezet: An steekt haar (ongewassen) vinger in een niet-gedefinieerde bereiding, maar dat wordt met de mantel der commercie bedekt. Claudio bezoekt men in volle drukte, vanzelfsprekend om de gehoopte reacties te krijgen.

Heb ik een mening en/of voorkeur? Natuurlijk! Voor mij moeten Claudio en Gaëlle winnen. Het gaat immers om een gastronomisch restaurant, niet om een bistro-fabriek.

En dat SMS-probleem met Mobistar? Lastige vraag. Geen enkele van de mogelijke oplossing is zaligmakend:

  • Optie 1: niets doen. Nadelig voor Sint-Truiden
  • Optie 2: Sint-Truiden over de periode van de panne evenveel stemmen geven als Kortrijk. Sint-Truiden krijgt dan gratis (niet-betaalde stemmen). Niemand die weet hoeveel stemmen er effectief waren.
  • Optie 3: alle stemmen van het weekend annuleren. Sterk in het nadeel van de kijker (zijn geld kwijt) en Kortrijk (moesten ze meer stemmen hebben gehaald). De kijker kan welliswaar opnieuw stemmen, maar wie gaat het risico lopen dezelfde stem 2x te moeten betalen?
  • Optie 4: stemming ongeldig verklaren, en opnieuw beginnen. Zelfs geen volwaardige optie. De batterijen zijn leeg, de finale moet er nu komen.
  • Optie 5: beide restaurants openhouden.

Wat mij betreft: hou beide restaurants open voor de komende 6 maanden. Stuur geregeld (anonieme) controleurs en boekhouders op pad. Wie het beste rapport kan voorleggen over de hele periode mag zijn restaurant openhouden. Iedereen tevreden, en een extra programma voor VTM. Zal het er komen? Nee, vermits er niets extra (lees: SMS'jes) te rapen valt.

11:42 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

Halve marathon: half sterven

Ieder weldenkend mens neemt enkele dagen rust nadat hij de 20km van Brussel gelopen heeft. Nu kan de omschrijving van 'rust' redelijk ruim vallen, maar ik weet wel zeker dat mijn activiteiten van gisteren daar niet onder vallen.

Oorspronkelijk was het de bedoeling dat Wouter de 20km van Brussel zou lopen. Op het moment van inschrijven werd de website echter overspoeld, en finaal greep Wouter naast een ticket. Hij naam zich dan maar voor om deel te nemen aan de 'Elewijtse Halve', een wedstrijd over 21 km in ... (tromgeroffel) Elewijt!

De voorbereiding verliep echter niet vlekkeloos, en terwijl ik op zaterdag de voelbalschoenen aanbond, trok Wouter erop uit om een toertje te gaan lopen. Dat ging niet zo vlot als gedacht, verre van zelfs.

Om Wouter wat te steunen besloot ik dan maar ook deel te nemen aan de halve marathon.

Rond half drie kwam ik aan in Elewijt, en schreef ik me ter plaatse in. Weinig deelnemers voor de halve marathon, maar des te meer deelnemers voor de 10km, die samen vertrokken.

De eerste (kilo-)meters gingen vlot: het tempo schommelde rond de 5 minuten per kilometer. Wouter's streefdoel was 2u, wat gezien dit tempo zeker haalbaar leek.

Na het eerste rondje (26 minuten), ging het echter fout: Wouter moest het tempo drukken. Ondanks aanmoedigingen van het talrijke publiek werd het steeds zwaarder. Het tweede rondje nam al wat meer tijd in beslag, zodat finishen in 2 uur nog een moeilijke prestatie zou worden.

De echte klap kwam er echter tijden de 3e ronde: het tempo zakte dramatisch, tot bij tijden wandeltempo. De warmte en het gebrek aan training en slaap eisten hun tol. Een constante aanvoer van drank (water en sportdranken) en druivensuiker, tesamen met de steun van de toeschouwers, deed Wouter op de tanden bijten.

De vierde en laatste ronde werd geen zegetocht, maar wel een persoonlijke overwinning. De finish werd behaald in 2u en 4min. Geen supertijd, maar tevreden dat de wedstrijd volledig werd uitgelopen.

Voor mezelf was de inspanning er wat te veel aan, zodat ik nu wat sukkel met een ontsteking van het scheenbeenvlies. Vanavond is er echter Beach Trophy met het werk, waar ik present op zal zijn.

09:29 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

01/06/2009

20km van Brussel 2009: verslag

Zoals je al in enkele voorgaande berichten kon lezen, was ik (naar mijn mening) helemaal niet klaar voor de 30ste editie van de 20km van Brussel. Het moest mijn 14e deelname worden, maar ik was er allesbehalve gerust in: onvoldoende (loop-) training, te hoog gewicht, onvoldoende rust ...

Maar nood breekt wet, en uiteindelijk vlogen de kilo's er de laatste weken af dankzij een overdaad aan sport en een strikt dieet. Geen haar op mijn hoofd dat er echter aan dacht dat dit voldoende zou zijn...

Met zijn vieren trokken we richting Brussel: Godelieve (met Boeleke), Simonne en Katleen als supporters. Een stralende zon, zoals steeds een massa atleten en nog meer supporters, en een leuke sfeer. De typische begintonen: de Bolero van Ravel, gevolgd door ons volkslied, en weg zijn wij.

Ik had in geen weken/maanden nog een tempo van 4m30/km gelopen over langere afstand. Groot was dan mijn verbazing toen ik na 1 kilometer doorkwam in minder dan 4 minuten. Van dan af wachtte ik angstvallig op de terugval die zou komen.

Na 2 kilometer sloeg de warmte toe, en begon ik al uit te kijken naar de bevoorrading, maar kon ik toch het tempo rond de 4min/km houden.
Of het nu aan de IPod lag, of aan de uren fietstraining, ik spreek er me niet over uit, maar de kilometers volgden elkaar snel op (sneller dan de voorbije jaren) en het tempo bleef constant.

Rond kilometer 5 staken de Spa tempolopers met de rode balonnen mij voorbij. Doeltijd: 1u20. Ik maakte voor mezelf een nieuwe doelstelling. Op 5 kilometer gepasseerd door streefdoel 1u20, op 10 door 1u25, op 15 door 1u30 en op de finish door 1u40.

In het Terkameren Bos begon ik voor het eerst te geloven dat ik in staat was dit jaar een tijd onder de 1u40 te lopen. Let wel: dat zou dan nog met grote voorsprong mijn zwakste tijd ooit zijn geweest. Regelmatig haakte ik mijn karretje aan bij andere (snellere) lopers, en hield mijn tempo nog steeds constant.

Op de matten van de 10 kilometer bleek in onder de 40 minuten, al gebiedt de eerlijkheid mij te vermelden dat de matten enkele honderden meters vóór de 10 kilometer lagen opgesteld.

Vanaf kilometer 10 gaat het grotendeels licht bergaf. ideaal om het tempo constant trachten te houden. Dat lukte nog ook, mede doordat de zon zich nu regelmatig achter wat wolkin ging verschuilen.

Rond kilometer 15, de Vorstlaan, leerde wat rekenwerk mij dat, indien de overige 5 kilometer kan afmalen aan 5min/km, ik binnen het 1u30 minuten zou finishen. Even daarna zag het er slecht uit: ik mistrapte me compleet en moest zwaar op de tanden bijten om verder te gaan. Vreemd genoeg was het de luide muziek van een orkest dat me de pijn deed vergeten.

Ter hoogte van de Tervuursesteenweg (km 17) begint voor de meeste lopers traditiegetrouw de lijdensweg: de laatste 3 kilometers gaan eindeloos bergop. Een vrouwelijke loper met startnummer 5 passeerde me, nadat ik haar in Terkameren Bos was gepasseerd. De nieuwe motivatie om het tempo de hoogte in te jagen werd gevonden.

Zoals steeds bleek het parcours wat langer dan gedacht, maar uiteindelijk finishte ik dankzij een mooie eindsprint van anderhalve kilometer in 1u23m54s, goed voor een 654e plek. Qua tijd meer dan 10 minuten trager dan mijn besttijd in Brussel, maar qua klassement mijn beste prestatie ooit.

Needless to say dat ik opgetogen was over mijn prestatie. Ondanks een wedstrijd binnen 2 weken en een dieet beloonde ik mezelf vanavond met een dampend pak frietjes. De chocolade laat ik nog even aan de kant :-)

00:43 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

29/05/2009

20km van Brussel: weersvoorspelling (2)

Ondertussen beginnen de heren/dames weersgoeroes hun verwachting wat terug te schroeven: van volle zon naar bewolkt.

Des te beter, zolang de temperatuur maar niet teveel stijgt, want dan wordt het klam en lastig om te ademen.

weersvoorspelling.JPG

11:01 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

28/05/2009

Smalltalk

M:
"En? Wie gaat er Mijn Restaurant winnen?"

C:
"Jouw restaurant? Ik wist niet dat je kookte!"

10:09 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

26/05/2009

20km van Brussel: weersvoorspelling

Na een goede voorbereiding zijn er weinig zaken zo beslissend voor een wedstrijd als de weersomstandigheden.

Komende zondag staan er weer 25.000 lopers te trappelen onder de triomfbogen van het jubelpark. Ieder met zijn eigen voorkeur: warm of koud, nat of droog, windstil of storm, ...

Zelf heb ik het liefst niet té warm. Als het dan toch warm moet zijn, geef me dan maar stralende zon. Dat zorgt altijd voor een dubbel effect: de zonneschijn doet je lachen (toch in het begin) en eist zijn tol naarmate de wedstrijd vordert. 

Ook al lijkt het nog wat voorbarig, alvast de voorspelling voor komende zondag:

weerbericht.JPG

25/05/2009

Relax

Je komt het niet vaak tegen, maar af en toe heb je van die momenten van zalige rust, waarin alles op zijn plaats valt.

Gisteren was een hectisch dagje, maar na het zwemmen was er even tijd voor een barbecue. Nothing fancy, alleen wij tweetjes samen. Een paar stukjes vlees, verse groentjes en nieuwe patatjes.

Geen telefoon, geen volk, geen radio. Alleen de zon, een zuchtje wind, wat vogeltjes en elkaar. Zalig!

09:00 Gepost in Varia | Permalink | Commentaren (0)

22/05/2009

Bewuste boete

Vanmorgen heb ik bewust een boete uitgelokt.

Even een woordje uitleg. Ook al was het gisteren een nationele feestdag, niet alle mensen nemen vandaag een dagje verlof, om 'de brug' te maken. Vanmorgen zette ik dus koers richting klant.

Mijn werkgever voorzag me enkele weken terug al van een parkeerkaart voor een ondergrondse garage, die welliswaar in het weekend gesloten is. En daar wringt nu net het schoentje: de garage beschouwt deze dag als onderdeel van het weekend, zonder dit op voorhand aan te kondigen.

Ik heb me dan maar langs de straat geparkeerd, waar een maximale parkeertermijn van 2 uur geldt. In dat geval heeft het ook weinig zin om elk anderhalf uur naar beneden te lopen en geld gaan bij te steken, omdat je dan toch ook al in overtreding bent.

Ik verwacht dus vanavond een boete tussen mijn ruitenwisser te vinden, die me uitnodigt het dagtarief te betalen. Of beschouwt de politie dit ook als een feestdag?

P.S. Alleen maar hopen dat ik vanavond geen klem rond de wielen heb...

10:35 Gepost in Werk | Permalink | Commentaren (0)